من به چشمان شما محتاجم

نروید آی! به چشمان شما محتاجم ‎

تک و تنها نگذارید مرا محتاجم ‎

اگر از چشم شما دور شوم می میرم ‎

مثل هر آدم خاکی ، به هوا محتاجم ‎

دل به دریا نزنید این همه ، یادم بدهید ‎

به فراگیری قانونِ شنا محتاجم ‎

عابرانی که گذشتید ز غم! مرحمتی ‎

به منِ عاجز مسکین که به پا محتاجم ‎

دل حیران من … انبوه خدایان زمین ‎

چند روزیست به یک قبله نما محتاجم ‎

قصه ها یکسره تکراری و مانند همند ‎

من به لالایی زیبایِ شما محتاجم ‎

گفته بودید دعاتان کنم ای‎ ‎مردم شهر ‎

آه ! شرمنده که من ‏‎,‎خود‎ ,‎‏ به دعا محتاجم ‎

بازهم آخر هفته ست دلِ شاعر من ‎

یک غزل گفت ولی من به سه تا محتاجم

” نجمعه زارع “